- Nieważność umowy kredytu indeksowanego do CHF PTF Bank (obecny Santander Consumer Bank) w sprawie prowadzonej przez naszą Kancelarię.
- Spłata kredytu następowała po kursie średnim NBP.
- Sąd nie uwzględnił podniesionego przez Bank zarzutu potrącenia i zatrzymania.
Wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie – umowa kredytu Santander Consumer Bank nieważna
Wyrokiem z dnia 6 maja 2024 r., w sprawie o sygn. akt: I C 823/23, Sąd Okręgowy w Rzeszowie:
- Ustalił, nieważność umowy kredytu indeksowanego do CHF dawnego PTF Bank (obecnie Santander Consumer Bank),
- Zasądził od Banku na rzecz kredytobiorczyni zwrot wszystkich uiszczonych rat kredytu,
- W całości obciążył Bank kosztami procesu.
Podstawy nieważności umowy kredytu Santander Consumer Bank
W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd wyjaśnił, że w spornej umowie kredytu zostały zawarte niedozwolone postanowienia umowne. Dotyczyły one przeliczenia wypłaconej w PLN kwoty kredytu na CHF po kursie kupna CHF z Tabeli kursowej Banku oraz przeliczania rat kredytu z CHF na PLN po kursie średnim sprzedaży CHF obowiązującym w NBP. Kwestionowane klauzule pozwalały Bankowi arbitralnie ustalić saldo zadłużenia powódki i naraziły ją na niczym nieograniczone ryzyko wzrostu kosztu obsługi kredytu. Wadliwości tych nie niwelował fakt, że spłata kredytu następowała po kursie średnim NBP. Już sam sposób obliczenia zadłużenia kredytobiorczyni w CHF powodował, że postanowienie takie należało uznać za abuzywne. Eliminacja z umowy postanowienia odnoszącego się do momentu wypłaty kredytu powodowała, że niemożliwe byłoby obliczenie wysokości salda zadłużenia w CHF, które następnie mogłoby być spłacane w PLN z zastosowaniem kursu średniego NBP. Ponadto, stosowanie kursu średniego NBP nie zneutralizowało nieograniczonego ryzyka walutowego jakim obciążony został konsument. Wprowadzenie takiego ryzyka byłoby dopuszczalne, o ile Bank w sposób należyty poinformowałby kredytobiorcę o jego skali, możliwych skutkach i czynnikach wpływających na możliwość jego materializacji. Bez takich informacji klauzula odsyłająca do spłaty kredytu po kursie średnim NBP, jako nietransparentna i narażająca konsumenta na nieograniczone ryzyko wzrostu zadłużenia, jest niezgodna z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interes konsumenta.
Sąd nie uwzględnił podniesionego przez Bank zarzutu potrącenia, gdyż czynność ta nie spełniała prawnych wymogów skutecznego umorzenia wierzytelności.
Sprawę prowadził radca prawny Damian Skrzypek z Rzeszowa.
