Wyrokiem z dnia 12 września 2024 r., w sprawie o sygn. akt: I C 333/23, Sąd Okręgowy w Krośnie:
- Ustalił, nieważność umowy kredytu indeksowanego do CHF dawnego GE Money Bank S.A. (obecnie Bank BPH S.A.),
- Zasądził od Banku na rzecz kredytobiorców zwrot wszystkich spłaconych rat kredytu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wezwania Banku do zapłaty,
- W całości obciążył Bank kosztami procesu.
W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że umowa zawierała niedozwolone postanowienia umowne dotyczące przeliczenia kwoty kredytu z PLN na CHF (na etapie wypłaty kredytu) i z CHF na PLN (na etapie spłaty kredytu). Abuzywność przedmiotowych zapisów przejawiała się w uprawnieniu Banku do ustalania kursów przeliczeniowych CHF według nieopisanego w umowie mechanizmu. Od kursów tych zależało saldo zadłużenia kredytobiorców i wysokość spłacanych przez nich rat. Ponadto zakwestionowane klauzule narażały konsumentów na ponoszenie niczym nieograniczonego ryzyka kursowe, o którym Bank nie poinformował klientów w sposób czytelny i kompleksowy.
Wprawdzie umowa dawnego GE Money Bank S.A. wyróżnia się na tle umów innych banków tym, że kursy CHF ustalane były w oparciu o kursy średnie CHF w NBP, które następnie korygowane były marżą kupna/sprzedaży Banku, to jednak brak wskazania w umowie transparentnego mechanizmu ustalania wspomnianych marż powoduje, że w istocie klauzule przeliczeniowe nie odbiegają od standardów obecnych w innych umowach „frankowych”.
Sąd nie podzielił przy tym podnoszonego przez prawników Banku argumentu, że za niedozwolony należy uznać tylko zapis odnoszący się do marży kupna/sprzedaży CHF, a umowa mogłaby obowiązywać i być wykonywana w oparciu o kurs średni CHF w NBP. Zaakceptowania takiego stanowiska pozostawałoby w sprzeczności z zasadą skuteczności dyrektywy 93/13 i neutralizowałoby cel odstraszający przepisów chroniących konsumenta. Ponadto postanowienia odnoszące się do marży kupna/sprzedaży Banku nie mają charakteru samodzielnego w umowie GE Money Banku S.A. gdyż są ściśle związane z postanowieniem o kształtowaniu kursu rozliczeniowego w oparciu o kurs średni NBP. Oznacza to, że zapisy o marży nie poddają się odrębnej kontroli pod kątem spełniania przesłanego abuzywności, lecz muszą być oceniane łącznie z postanowieniami odwołującymi się do kursu średniego CHF w NBP.
Sprawę prowadził radca prawny Damian Skrzypek
